ضعیف‌الاراده کسی است که با هر شکستی بینش او نیز عوض شود.
خوش آمدید - امروز : یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
خانه » دانلود » هورمون های دوران بارداری و تغییرات شیمیایی بدن

اطلاعیه سایت

هورمون های دوران بارداری و تغییرات شیمیایی بدن

هورمون های دوران بارداری و تغییرات شیمیایی بدن


هورمون های بارداری

مشکلاتی که تغییرات هورمونی بارداری پیش می آورد

خانمهای باردار دردوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی و شیمیایی دربدن ممکن است دچار تغییرات خلقی خوب و بد شوند. تغییرات هورمونی مسبب تمام این مشکلات و حتی بروز آکنه درزنان باردار است.

طی دوره بارداری، بسیاری از تغییراتی که درشما رخ می دهد، ملموس و قابل مشاهده است – بزرگ شدن پستان ها و شکم شاید آشکارترین این تغییرات باشد. سایر موارد، مانند اشتیاق وافر به گوشه ای نشستن و احساس فرزند نادیده ای که درشکم قرار دارد، چندان به چشم نمی آیند اما خود مادر آنها را به طور قطع احساس می کند. شمار قابل توجهی از تغییرات نتیجه تولید هورمون ها محسوب می شوند، مواد شیمیایی قدرتمندی که بر ذهن، بدن و بارداری شما تاثیر می گذارند. دراینجا، به معرفی برخی از مهم ترین این بازیگرهای دوره بارداری تان می پردازیم.

گونادوتروپین

این هورمون جسم زرد (بخشی از فولیکول تخمک که پس از تخمک گذاری دررحم رها می شود) را تحریک به ترشح استروژن و پروژسترون طی ده هفته اول پس از لقاح می کند. این کار تا وقتی ادامه دارد که سلول های جفت بتوانند تولید استروژن و پروژسترون را خود بر عهده گیرند. از روست که درابتدا بخاطر تشخیص قطعی بارداری، این هورمون درخون و ادرار یک زن مورد آزمایش و بررسی قرار می گیرد.

پروژسترون

این هورمون نقش بسیار مهمی درآرام کردن عضلات رحم دارد، به گونه ای که تخمک بارور شده بتواند با هدف لانه گزینی (ورود و جای گرفتن دردیواره رحم) با اطمینان روی جداره رحم بنشیند. سطح پروژسترون طی دوره بارداری با هدف کمک به حفظ لایه درونی رحم بالا می رود، به گونه ای که بتواند از جنین درحال رشد مراقبت کند. این هورمون همچنین تاثیر آرامش بخشی روی مادر با هدف مراقبت از او دربرابر استرس دارد. یکی از دلایلی که زنان باردار می توانند با اضطراب و فکر زیاد دراین دوره کنار بیایند، همین مقدار زیاد پروژسترون است. و به همین دلیل نیز این هورمون باعث خواب آلودگی و تمایل مادر به خوابیدن هرچه بیشتر دارد. البته این هورمون با بروز آکنه ارتباط دارد که درواقع اثر منفی آن تلقی می شود.

مقاله مرتبط: علائم اختلال هورمونی درزنان

استروژن

سطح بالای استروژن که ممکن است با تغییرات (مثبت و منفی) درخلق و خو و نیز تمایل به رابطه با همسر درارتباط باشد، همچنین با تقویت تاثیر نیتریک اکساید، زمینه ساز رشد رحم و بهبود جریان خون بین رحم و جفت می شود. نیتریک اکساید گازی است که رگ های خونی را گشادتر می کند. استروژن بیشتر نه تنها به معنای جریان خون بهتر است، بلکه پستان ها را نیز با بزرگ کردن مجاری انتقال شیر، آماده تولید این ماده مغزی بخاطر نوزاد می کند. تولید استروژن پیش از زایمان با اوج خود می رسد و پس از آن، کاهش می یابد.

ریلکسین

این هورمون همان کاری را می کند که از اسمش پیداست. اما مهم ترین تاثیر آن، آرام کردن ایگامنت (رباط) های درون رحمی است. چرا؟ به این خاطر که اگر انعطاف پذیری جنین طی دوره های سه ماهه بارداری افزایش نیابد، رشد فرزند دررحم مانند این خواهد بود که بخواهیم شیر درنده ای را با فشار داخل کشوی میز وارد کنیم. این هورمون همچنین همه چیز را درمسیر جنین تا دهانه رحم به گونه ای شل می کند که فرزند بتواند با سهولت از مجرای تولد خارج شود. ریلکسین سرخرگ ها را نیز آرام می کند، به گونه ای که بتوانند حجم خون افزایش یافته بدن مادر را دردوره بارداری بدون ایجاد فشار خون به بالا به سمت قلب هدایت کنند. نکته منفی این هورمون اما آن است که سایر اعضا و بخش های بدن را نیز به همین سیاق تحت تاثیر قرار می دهد. به عنوان مثال، عضلاتی که مانع از ورود اسید معده به مری و قسمت های قبلی لوله گوارش می شوند، تحت تاثیر این هورمون شل می شوند و حدس بزنید چه اتفاقی می افتد. بله، شما ممکن است دائما ترش کنید.

اکسی توسین

هورمون اکسی توسین ایجاد کننده احساسات خوب است و به ما کمک می کند با دیگران ارتباط برقرار کنیم. طی هفته های و روزهای منتهی به زایمان، بسیاری از زنان احساس شعف و سرخوشی ملایمی را تجربه می کنند و تمایل زیادی به آماده کردن و آراستن خانه از خود نشان می دهند (تمایل به تمیز کردن دیوارها یا پخت و پز و از دست) و این احساسات ممکن است با اوکسی توسین و البته سایر هورمون ها و استروئیدها درارتباط باشد. هنگام زایمان، مغز شاهد فوران اوکسی توسین درخود است. پس از زایمان، زمانی که مادر نوزادش را در این آغوش می گیرد، احساسی را تجربه می کند موسوم به «لذت بردن از وجود بچه» که درواقع واکنش شیمیایی اوست به فرومون هایی که نوزادش ترشح می کند (ماده ای شیمیایی که درکل بخاطر جلب توجه همنوع ترشح می شود). فرومون و واکنش مادر به آن زمینه ساز تولید اوکسی توسین بیشتر می شود و به این شکل ارتباط مادر را با نوزادش قوی تر می کند.


گرداوری شده : ایران فراز

اشتراک گذاری مطلب
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A